سورة الفلق
بِسمِ اللهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
قُل اَعوذُ بِرَبِّ الفَلَقِ (1)
بگو پناه میبرم به پروردگار سپیده صبح.
مِن شَرِّ ما خَلَقَ (2)
از شر تمام آنچه آفریده است.
وَ مِن شَرِّ غاسِقٍ اِذا وَقَبَ (3)
و از شر هر موجود مزاحمی هنگامی که وارد میشود.
وَ مِن شَرِّ النَّفّٰثٰتِ فِي العُقَدِ (4)
و از شر آنها که در گره ها میدمند (و هر تصمیمی را سست میکنند).
وَ مِن شَرِّ حاسِدٍ اِذا حَسَدَ (5)
و از شر هر حسودی هنگامی که حسد میورزد.