سورة الدّخان
بِسمِ اللهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ
حمٓ (1)
حم.
وَالكِتٰبِ المُبينِ (2)
سوگند به این کتاب آشکار.
اِنّآ اَنزَلنٰهُ في لَيلَةٍ مُبٰ‍رَكَةٍ ؗ اِنّا كُنّا مُنذِرينَ (3)
که ما آنرا در شبی پربرکت نازل کردیم، ما همواره انذار کننده بوده ایم.
فيها يُفرَقُ كُلُّ اَمرٍ حَكيمٍ (4)
در آن شب که هر امری بر طبق حکمت خداوند تنظیم میگردد.
اَمرًا مِن عِندِنآ ؗ اِنّا كُنّا مُرسِلينَ (5)
فرمانی بود از ناحیه ما، ما (محمد (صلی اللّه علیه و آله و سلّم) را) فرستادیم.
رَحمَةً مِن رَبِّكَۚ اِنَّهۥ هُوَالسَّميعُ العَليمُ (6)
اینها همه بخاطر رحمتی است از سوی پروردگارت که او شنونده و داناست.
رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالاَرضِ وَما بَينَهُمآ ؗ اِن كُنتُم موقِنينَ (7)
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست، اگر اهل یقین هستید.
لآ اِلـٰهَ اِلّا هُوَيُحيۦ وَيُميتُ ؗ رَبُّكُم وَرَبُّ ءابآئِكُمُ الاَوَّلينَ (8)
هیچ معبودی جز او نیست، زنده میکند و میمیراند، پروردگار شما و پروردگار پدران نخستین شماست.
بَل هُم في شَكٍّ يَلعَبونَ (9)
ولی آنها در شکند و (با حقایق) بازی میکنند.
فَارتَقِب يَومَ تَأتِي السَّمآءُ بِدُخانٍ مُبينٍ (10)
منتظر روزی باش که آسمان دود آشکاری پدید آورد.
يَغشَي النّاسَ ؗ هٰذا عَذابٌ اَليمٌ (11)
همه مردم را فرا میگیرد، این عذاب دردناکی است.
رَبَّنَا اكشِف عَنَّا العَذابَ اِنّا مُؤمِنونَ (12)
می گویند پروردگارا! عذاب را از ما برطرف کن که ایمان میآوریم
اَنّيٰ لَهُمُ الذِّكريٰ وَقَد جآءَهُم رَسولٌ مُبينٌ (13)
چگونه و از کجا متذکر میشوند با اینکه رسول آشکار (با معجزات و منطق روشن) به سراغ آنها آمد؟
ثُمَّ تَوَلَّوا عَنهُ وَقالوا مُعَلَّمٌ مَجنونٌ (14)
سپس از او رویگردان شدند و گفتند: دیوانه ای است که دیگران به او تعلیم میدهند!
اِنّا كاشِفُوا العَذابِ قَليلًا ؗ اِنَّكُم عآئِدونَ (15)
ما کمی عذاب را برطرف میسازیم ولی باز به کارهای خود برمی گردید!
يَومَ نَبطِشُ البَطشَةَ الكُبريٰٓ ؗ اِنّا مُنتَقِمونَ (16)
ما از آنها انتقام میگیریم در آن روز که آنها را با قدرت خواهیم گرفت، آری ما از آنها انتقام میگیریم.
وَلَقَد فَتَنّا قَبلَهُم قَومَ فِرعَونَ وَجآءَهُم رَسولٌ كَريمٌ (17)
ما قبل از اینها قوم فرعون را آزمودیم و رسول بزرگواری به سراغ آنها آمد.
اَن اَدّوٓا اِلَيَّ عِبادَ اللهِ ؗ اِنّي لَكُم رَسولٌ اَمينٌ (18)
که ای بندگان خدا آنچه را به شما دستور داده است انجام دهید و در برابر من تسلیم شوید که من فرستاده امینی برای شما هستم
وَاَن لاتَعلوا عَلَي اللهِ ؗ اِنّيٓ ءاتيكُم بِسُلطٰنٍ مُبينٍ (19)
و در برابر خداوند تکبر نورزید که من برای شما دلیل روشنی آورده ام.
وَاِنّي عُذتُ بِرَبّي وَرَبِّكُم اَن تَرجُمونِ (20)
و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه میبرم از اینکه مرا متهم (یا سنگسار) کنید.
وَاِن لَم تُؤمِنوا لي فَاعتَزِلونِ (21)
و اگر به من ایمان نمیآورید لااقل از من کناره گیری کنید (و مانع ایمان آوردن مردم نشوید).
فَدَعا رَبَّهۥٓ اَنَّ هٰٓؤُلآءِ قَومٌ مُجرِمونَ (22)
(موسی) به پیشگاه پروردگارش عرضه داشت که اینها قومی مجرمند.
فَاَسرِ بِعِبادي لَيلًا اِنَّكُم مُتَّبَعونَ (23)
(به او دستور داده شد) بندگان مرا شبانه حرکت ده که آنها به تعقیب شما میآیند.
وَاترُكِ البَحرَ رَهوًا ؗ اِنَّهُم جُندٌ مُغرَقونَ (24)
(هنگامی که از دریا گذشتید) دریا را آرام و گشاده بگذار که آنها لشکر غرق شده ای خواهند بود.
كَم تَرَكوا مِن جَنّٰتٍ وَعُيونٍ (25)
چه بسیار باغها و چشمه ها که از خود به جای گذاشتند.
وَزُروعٍ وَمَقامٍ كَريمٍ (26)
و زراعتها و قصرهای جالب و گرانقیمت!
وَنَعمَةٍ كانوا فيها ف‍ـٰكِهينَ (27)
و نعمتهای فراوان دیگر که در آن متنعم بودند.
كَذٰلِكَ ؗ وَاَورَثنٰها قَومًا ءاخَرينَ (28)
اینچنین بود ماجرای آنها و ما اینها را میراث برای اقوام دیگر قرار دادیم.
فَما بَكَت عَلَيهِمُ السَّمآءُ وَالاَرضُ وَما كانوا مُنظَرينَ (29)
نه آسمان بر آنها گریست و نه زمین و نه به آنها مهلتی داده شد.
وَلَقَد نَجَّينا بَنيٓ اِسرآءيلَ مِنَ العَذابِ المُهينِ (30)
ما بنی اسرائیل را از عذاب ذلتبار نجات بخشیدیم.
مِن فِرعَونَۚ اِنَّهۥ كانَ عالِيًا مِنَ المُسرِفينَ (31)
از فرعون، که مردی متکبر و از اسرافکاران بود.
وَلَقَدِ اختَرنٰهُم عَليٰ عِلمٍ عَلَي العٰلَمينَ (32)
ما آنها را با علم خویش بر جهانیان برگزیدیم و برتری دادیم.
وَءاتَينٰهُم مِنَ الأيٰتِ ما فيهِ بَلٰٓـ‍ؤٌا مُبينٌ (33)
و آیاتی (از قدرت خویش) به آنها دادیم که آزمایش آشکاری در آن بود (ولی آنها کفران کردند و مجازات شدند).
اِنَّ هٰٓؤُلآءِ لَيَقولونَ ۙ (34)
اینها (مشرکان) میگویند:
اِن هِيَ اِلّا مَوتَتُنَا الاوليٰ وَما نَحنُ بِمُنشَرينَ (35)
مرگ ما جز همان مرگ اول نیست (و هرگز زنده نخواهیم شد)
فَأتوا بِئئابآئِنآ اِن كُنتُم صٰدِقينَ (36)
اگر راست میگوئید پدران ما را زنده کنید (تا گواهی دهند)
اَهُم خَيرٌ اَم قَومُ تُبَّعٍ وَالَّذينَ مِن قَبلِهِمۚ اَهلَكنٰهُم ؗ اِنَّهُم كانوا مُجرِمينَ (37)
آیا آنها بهترند یا قوم تبع و کسانی که پیش از آنان بودند؟ ما آنها را هلاک کردیم چرا که مجرم بودند.
وَما خَلَقنَا السَّمٰوٰتِ وَالاَرضَ وَما بَينَهُما لٰعِبينَ (38)
ما آسمانها و زمین و آنچه در میان این دو است بیهدف نیافریدیم.
ما خَلَقنٰهُمآ اِلّا بِالحَقِّ وَلٰكِنَّ اَكثَرَهُم لايَعلَمونَ (39)
ما آن دو را فقط به حق آفریدیم، ولی اکثر آنها نمیدانند.
اِنَّ يَومَ الفَصلِ ميقاتُهُم اَجمَعينَ (40)
روز جدائی (حق از باطل) وعدهگاه همه آنهاست.
يَومَ لايُغني مَولًي عَن مَولًي شَيئئًا وَلاهُم يُنصَرونَ (41)
روزی که هیچ دوستی کمترین کمکی به دوستش نمیکند و از هیچ سو یاری نمیشوند.
اِلّا مَن رَحِمَ اللهُۚ اِنَّهۥ هُوَالعَزيزُ الرَّحيمُ (42)
مگر کسی که خدا او را مورد رحمت قرار داده، و او عزیز و رحیم است.
اِنَّ شَجَرَتَ الزَّقّومِ (43)
درخت زقوم…
طَعامُ الاَثيمِ ۙ (44)
غذای گنهکاران است.
كَالمُهلِ ؗ يَغلي فِي البُطونِ (45)
همانند فلز گداخته در شکمها میجوشد.
كَغَليِ الحَميمِ (46)
جوششی همچون آب سوزان.
خُذوهُ فَاعتِلوهُ اِليٰ سَوآءِ الجَحيمِ (47)
این کافر مجرم را بگیرید و به میان دوزخ پرتابش کنید.
ثُمَّ صُبّوا فَوقَ رَأسِهٖ مِن عَذابِ الحَميمِ (48)
سپس بر سر او از عذاب سوزان بریزید!
ذُق اِنَّكَ اَنتَ العَزيزُ الكَريمُ (49)
(به او گفته میشود) بچش که (به پندار خود) بسیار قدرتمند و محترم بودی!
اِنَّ هٰذا ما كُنتُم بِهٖ تَمتَرونَ (50)
این همان چیزی است که پیوسته در آن تردید میکردید.
اِنَّ المُتَّقينَ في مَقامٍ اَمينٍ (51)
پرهیزکاران در جایگاه امن و امانی هستند.
في جَنّٰتٍ وَعُيونٍ (52)
در میان باغها و چشمه ها.
يَلبَسونَ مِن سُندُسٍ وَاِستَبرَقٍ مُتَقٰبِلينَ (53)
آنها لباسهائی از حریر نازک و ضخیم میپوشند، و در مقابل یکدیگر مینشینند.
كَذٰلِكَ ؗ وَزَوَّجنٰهُم بِحورٍعينٍ (54)
اینچنینند بهشتیان، و آنها را با حور العین تزویج میکنیم.
يَدعونَ فيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ ءامِنينَ (55)
آنها هر نوع میوه ای را بخواهند در اختیارشان قرار میگیرد، و در نهایت امنیت به سر میبرند.
لايَذوقونَ فيهَا المَوتَ اِلَّا المَوتَةَ الاوليٰ ؗ وَوَقیــٰهُم عَذابَ الجَحيمِ (56)
هرگز مرگی جز همان مرگ اول (که در دنیا چشیده اند) نخواهند چشید و خداوند آنها را از عذاب دوزخ حفظ میکند.
فَضلًا مِن رَبِّكَۚ ذٰلِكَ هُوَالفَوزُ العَظيمُ (57)
این فضل و بخششی است از سوی پروردگارت، و این پیروزی بزرگی است.
فَاِنَّما يَسَّرنٰهُ بِلِسانِكَ لَعَلَّهُم يَتَذَكَّرونَ (58)
ما آن (قرآن) را بر زبان تو آسان ساختیم تا متذکر شوند.
فَارتَقِب اِنَّهُم مُرتَقِبونَ (59)
(اما اگر پذیرا نشدند) منتظر باش آنها نیز منتظرند (تو منتظر پیروزی الهی و آنها منتظر عذاب و شکست باشند).